آخرين ارسال ها

قدیمی 06-02-2009, 11:54 PM   #1
مدیر کل سایت
 
 آواتار Akhavan
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: United States -
نوشته ها: 81
سپاس از دیگران: 603
دارای سپاس 2,086 بار در 78 پست
پیش فرض سیستم های فوتبال

Akhavan آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 4 کاربر به این پست سپاس داده اند.
قدیمی 06-02-2009, 11:57 PM   #2
مدیر کل سایت
 
 آواتار Akhavan
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: United States -
نوشته ها: 81
سپاس از دیگران: 603
دارای سپاس 2,086 بار در 78 پست
پیش فرض

Akhavan آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 4 کاربر به این پست سپاس داده اند.
قدیمی 06-02-2009, 11:58 PM   #3
مدیر کل سایت
 
 آواتار Akhavan
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: United States -
نوشته ها: 81
سپاس از دیگران: 603
دارای سپاس 2,086 بار در 78 پست
پیش فرض

Akhavan آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 4 کاربر به این پست سپاس داده اند.
قدیمی 03-16-2010, 10:27 PM   #4
samaxx
Guest
 
 آواتار samaxx
 
محل سکونت: Iran
نوشته ها: n/a
Exclamation تاکتیک

تاکتیک به معنای کار گروهی است ، اما در حال حاضر در دنیای فوتبال بویژه فوتبال سطح اول دنیا تا برنامه ای در معرض تمرین و هماهنگی بالای تیمی قرار نگرفته باشد و از آن در جهت اعتلای اهداف واقعی در فوتبال استفاده نشده باشد ، نام تاکتیک نمی دهند.

به عقیده تمامی کارشناسان ، تاکتیک با هوش بازیکنان رابطه مستقیم دارد و بازیکنان دارای ضریب هوشی پایین ، اصول تاکتیکی را به خوبی فرا نمی گیرند. مسئله دیگر که با تاکتیک رابطه مستقیم دارد ، تمرین تیمی است. هیچ تیم فوتبالی و هیچ بازیکنی را نمی توان یافت که بدون تمرینات طولانی و مداوم اصول تاکتیکی را فراگرفته باشد.

با یک نگاه ساده به بازیها می توان فهمید که نیاز به آشنایی با تاکتیکها و استفاده صحیح از این اصول با فوتبال آمیخته است و این آمیختگی چنان است که بدون آن پیروزی و ارائه فوتبال زیبا شدنی نیست.

به لحاظ فنی تاکتیکها به دسته کلی تقسیم می شوند :

تاکتیکهای فردی

تاکتیکهای تیمی

تاکتیکهای ایستگاهی




تاکتیکهای فردی

تاکتیکهای فردی به برنامه هایی اطلاق می شود که بازیکن به تنهایی در جهت رسیدن به هدف و بطور مشخص و سازماندهی شده از این برنامه ها استفاده می نماید. بر اساس اطلاعات فیفا تاکتیکهای فردی در ده دستور جای می گیرند:

هر بازیکنی که صاحب توپ می شود ، یک حمله جدید آغاز می شود.

هر بازیکنی که توپ را از دست می دهد باید دفاع کند ( حتی اگر توپ در منطقه حریف باشد. ).

بازیکن نباید اجازه دهد که توپ از کنار وی عبور نماید ، در صورتی که می تواند آن را تصاحب کند.

به خاطر حمایت از بازیکن هم دسته باید پاس مورد حمایت قرار گیرد.

برای دریافت ، بازیکن باید به استقبال توپ برود تا مدافع حریف فرصت قطع کردن توپ را پیدا نکند.

بازیکن با استفاده از فراست و زیرکی به موقع از دریبلینگ استفاده نموده و برای خود فضا ایجاد می کند و به فضای ایجاد شده می رود.

بازیکن نباید اجازه بدهد توپ به زمین بخورد.

بازیکن با قرار دادن بدن بین توپ و حریف ، توپ را پوشش بدهد.

برای برقرای ارتباط باید رو به توپ بازی کرد.

شروع های مجدد یک حمله جدید است که با حمایت باید صورت گیرد.

بازیکنان فوتبال باید بتوانند از تکنیکها که مهارت اجرای حرکات هستند در خدمت تاکتیک استفاده نمایند. تاکتیکی دارای احتمال موفقیت بیشتر است که با استفاده از تکنیک اجرا شده باشد.

با انجام تمارین مداوم و صحیح نیز می توان تکنیک اجرای حرکات را بهبود بخشید.


تاکتیکهای تیمی

تاکتیکهای تیمی خود به دو دسته خیلی مهم تقسیم می شوند.

تاکتیکهای هجومی

تاکتیکهای دفاعی

تاکتیکهای هجومی برنامه هایی هستند که تیم بطور هماهنگ و سازماندهی شده از آنها در جهت بازی سازی ، مالکیت و رساندن توپ به محوطه جریمه حریف استفاده می نماید تا به تیم حریف ضربه بزند و صاحب گل شود.

به لحاظ فنی اصول حمله شامل موارد زیر است :

عرض - نفوذ - خلاقیت - تحرک در حمله ( بازی بدون توپ ) - حمایت

در ایجاد تاکتیکهای هجومی داشتن مهارت در تکنیکهایی مانند کنترل ، پاس ، دریبلینگ و شوت و ... کاملا ضروری و لازم به نظر می رسد.

در حال حاضر تاکتیکهای هجومی یکی از مهمترین تاکتیکهایی هستند که در فوتبال تراز اول دنیا نگاهی خاص به آنها می شود و تبیین و سازماندهی این گونه برنامه ها برای موفقیت تیمها الزامی است.


تاکتیکهای دفاعی برنامه هایی هستند که بصورت گروهی از لحظه از دست رفتن توپ ، توسط تیم به معرض اجرا در می آید. بدون شک مهمترین اصل در فوتبال اصل دفاع است. بسیار مشاهده شده است که تیمهایی که خوب دفاع می کرده اند ، با حضور یک خط حمله متوسط توانسته اند تا مراحل بسیار بالا پیش روند.

بر اساس نظر کارشناسان اصول دفاع به قرار زیر است:

تاخیر - پوشش ( حمایت ) - تعادل - تمرکز - کنترل


رعایت کلیه اصول دفاعی به همراه انجام تمرینات مستمر و برنامه های دفاعی می تواند وزنه ای سنگین برای هر تیمی باشد. دفاع به ماهیت خاصی که در فوتبال دارد مهم ترین اصل بازی است و توجه به آن برای همگان لازم است.

بازیکنان باید اصول دفاعی را بیاموزند و توسط مربیان تمامی نقیصه های بازیکنان رفع گردد. اجرای دفاع خوب می تواند در ایجاد حملات خوب نیز موثر باشد. زیرا حمله چیزی جز به دست آوردن توپ نیست که با دفاع امکان پذیر است .

تاکتیکهای ایستگاهی

ضربات ایستگاهی یا شروع مجددها به واسطه فراوانی و وفور آنها در تمامی مسابقات فوتبال ، در امور تاکتیکی از جایگاهی خاص برخوردارند.

ضرباتی مانند ضربات دروازه ها ، ضربات آزاد مستقیم ، ضربات آزاد غیرمستقیم ، پرتابهای دست ، ضربات کرنر و ...... از جمله ضربات ایستگاهی هستند که تاثیر خاصی بر جریان بازی دارند.

در تمامی تیمهای فوتبال ضربات ایستگاهی از جایگاه خاصی برخوردارند و لزوم سازماندهی و برنامه ریزی بر روی آنها بر هیچ کس پوشیده نیست.


لزوم تمرین

در استفاده از تاکتیکها مهمترین رکنی که وجود دارد ، تکنیک می باشد. بدون شک استفاده از تکنیکها و مهارتها جز بی چون و چرای فوتبال است. به واسطه اجرای خوب تکنیکها است که فوتبال زیباتر می گردد و درصد موفقیت تاکتیکی نیز بالا می رود .

انجام درست تکنیکها و تاکتیکها نیازمند تمارین مداوم و پیوسته ایست که توسط مربیان طراحی گردیده و بررسی شده اند. تمارینی که می تواند در آموزش و یادگیری برای بازیکنان بسیار مهم باشد. تمارین می توانند شرایط مسابقه را برای مربیان و تیم بازسازی نماید ، تا در این شرایط یادگیری بهتر باشد.

به علت اینکه مهارتهای آموخته شده برای بازیکنان باید در شرایط بازی باشد و این مهارتها باید تقویت شود ، تکرار و تمرین مهمترین راه برای ایجاد شرایط خوب در یادگیری است.

همچنین تکرار و تمرین زیر نظر مربیان می تواند بهترین روش برای کاهش اشتباهات باشد. فقط در سایه تمرین است که تیمها می توانند برنامه های خواسته شده را اجرا نموده و به اهداف مورد نظر دست یابند. اما باید دانست رسیدن به این مهم ساده نیست . مربیان ما باید با مطالعات فراوان و بررسی های مختلف سعی در پیشرفت دانسته های خود داشته باشند و این دانسته ها را به بازیکنان اننتقال دهند ، تنها در سایه همین امور است که می توان موفق گردید.

  پاسخ با نقل قول
قدیمی 04-02-2010, 05:56 PM   #5
samaxx
Guest
 
 آواتار samaxx
 
محل سکونت: Iran
نوشته ها: n/a
پیش فرض

آیا فوتبال در خون شماست؟
یک فوتبالیست خوب باید بعضی از تواناییها را به طور ژنتیک به ارث برده باشد. تحقیقات نشان میدهد که بین طول انگشت حلقه و مهارت یک بازیکن ارتباط جالبی وجود دارد.

در یک تحقیق، دانشمندان طول انگشت حلقه و اشارهی تعدادی از بازیکنان معروف را اندازه گیری کردند. نتیجه حاکی از آن بود که هر چه انگشت حلقه از انگشت اشاره بلندتر باشد، احتمال اینکه آن فرد بهتر فوتبال بازی کند، بیشتر است. برایان رابسون، اسی آردیلز، گلن هادل، سر استنلی متیوس و پل گاسکوین انگشتان حلقه درازی دارند.


شاید این اتفاق را بتوان به ترتیب زیر توجیه کرد. وقتی یک جنین نر، در هفته های هشتم تا دوازدهم خود است، بعضی از قسمت های بدن او نسبت به هورمون تستوسترون، عکس العمل نشان میدهند. قلب، ششها و مغز جزو این بخشها هستند. انگشتان هم تحت تأثیر این هورمون قرار میگیرند.

درست است که انگشتان بلند نقش خاصی در فوتبال بازی کردن ندارند، اما طول انگشت معیاری است که با توجه به آن میتوان فهمید که یک فرد در طول این مرحله مهم رشد خود، چه مقدار تستوسترون دریافت کرده است. هر چه هورمون بیشتری تولید شود، فرد قوی تر میشود و تجسم فضایی بهتری دارد. این دو در کنار هم به فوتبالیست کمک میکند تا خوب بازی کند، اما فراموش نکنید که برای در اوج بودن یک نکته بسیار مهم وجود دارد و آن تمرین مستمر و دقیق است.
  پاسخ با نقل قول
قدیمی 04-02-2010, 05:57 PM   #6
samaxx
Guest
 
 آواتار samaxx
 
محل سکونت: Iran
نوشته ها: n/a
پیش فرض

تمرینات آمادگی جسمانی
تمرینهای تیم های بزرگ روز به روز کامل تر میشود. امروزه بازیکن ها برای تمرین کردن از روش های دیگری استفاده می کنند و دیگر فقط از پلهها بالا و پایین نمیروند و یا فقط دور زمین نمیدوند. تمرین شامل حرکات متنوعی است که هر کدام مهارت ویژه ای را تقویت میکند.

یک بازیکن خط میانی در هر مسابقه، یازده کیلومتر میدود! پس فوتبالیستها باید قدرت بدنی بالایی داشته باشند. حتی میتوان گفت که قدرت بدنی حرف اول را میزند. همهی شما فوتبالیست هایی را میشناسید که تکنیک چندانی ندارند، ولی فقط به خاطر جنگندگی و توانایی بالای خود در تیم های بزرگی بازی میکنند.



به علاوه، یک فوتبالیست خوب باید بتواند سریعاً موقعیت خود را عوض کند؛ مثلاً مسافتی را با سرعت زیاد بدود و بعد تا جایی که میشود، بالا بپرد تا شانس ضربه زدن با سر بیشتر شود. یا اینکه به عقب برگردد تا از آفساید بیرون بیاید و وقتی که توپ به او رسید؛ بلافاصله در جهت مخالف بدود تا فرصت گل زدن برای تیم خود ایجاد کند. فوتبالیستها برای تقویت این مهارت از یک متد تمرین با نام تمرینات پلیومتریک (Plyometrics) استفاده میکنند.



تمرینهای پلیومتریک


این روش تمرین در دههی 1960 توسط دانشمندان اتحاد جماهیر شوروی ابداع شد. هدف این بود که قدرت پرش ورزشکاران روسی بیشتر شود. به تدریج این تکنیک در بین تمام کشورها رواج پیدا کرد؛ چون ثابت شد این روش در اکثر ورزش هایی که نیازمند دویدن سریع و پرش هستند؛ بسیار مؤثر است.
ماهیچهها دو نوع انقباض دارند:

انقباض مرکزی (Cocentric) که ماهیچه را کوتاه میکند.
انقباض خارجی (Eccentric) که ماهیچه را میکشد و طول آن را افزایش میدهد.
وقتی ماهیچهی جلوی بازوی شما انقباض مرکزی پیدا کند؛ دست شما به طرف شانه حرکت میکند چون ماهیچه کوتاه میشود.

حرکات Eccentric یا کششی هنگام کاهش سرعت به کار میآیند و به بدن کمک میکنند تا ثبات خود را حفظ کند؛ مثلاً وقتی در حال دویدن هستید و ناگهان میایستید؛ کشش ماهیچه های پای شماست که این کار را ممکن میسازد.

یک فوتبالیست خوب باید بتواند در فاصله کوتاهی حالت خود را تغییر دهد؛ گاهی از دو به پرش و گاهی دویدن بعد از فرود لازم میشود. بعضی وقتها هم ایستادن ناگهانی و یا تغییر جهت هنگام دویدن، به او این امکان را میدهد که از یار حریف بگذرد. ماهیچهها برای تغییر وضعیت خود بین دو نوع حرکت، به زمان احتیاج دارند. این زمان کسری از ثانیه است.



هدف تمرینات پلیومتریک این است که همین زمان کوچک باز هم کوتاه شود. این روش نه تنها ماهیچهها را تقویت میکند؛ بلکه سیستم عصبی را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. هر چه اعصابی که کنترل حرکت ماهیچه را بر عهده دارد، سریعتر پیام رسانی کنند، ماهیچهها توانایی تغییر حالت سریعتری پیدا میکنند.

اما برای استفاده از تمرینات پلیومتریک باید دقت کرد. اگر ورزشکار قدرت بدنی کافی نداشته باشد، انجام این تمرینات باعث مصدومیت او خواهد شد. برای نمونه در یک قسمت از این تمرین، ورزشکار از سکویی به ارتفاع 5/1 متر میپرد و بلافاصله پس از رسیدن به زمین به هوا میپرد. پرش جفت پا و لی لی کردن طولانی نیز بخشی از این تمرینها را تشکیل میدهد.

در هر صورت، فوتبالیست ها برای داشتن آمادگی بالا، نیاز به تمرین سخت و مستمر دارند و این کار از عهده ی افراد عادی برنمی آید. البته این ابتدای کار است! فکر نکنید فوتبالیست شدن، کار آسانی است. آنها حتی نمی توانند به دلخواه خود غذا بخورند، اگر دوست دارید درباره رژیم غذایی فوتبالیستها بیشتر بدانید، اینجا را بخوانید.
  پاسخ با نقل قول
قدیمی 04-02-2010, 06:01 PM   #7
samaxx
Guest
 
 آواتار samaxx
 
محل سکونت: Iran
نوشته ها: n/a
پیش فرض

پنالتی
مهار پنالتی

ضربات پنالتی هم، یکی دیگر از مواردی است که باعث ایجاد هیجان برای ما میشود. اما اگر از دروازهبان تیم خود مطمئن باشید؛ لازم نیست نگران شوید. بعضی از دروزاه بانها به راحتی قصد بازیکن مقابل را میفهمند و توپ را مهار میکنند. شاید فکر کنید این کار را اتفاقی انجام میدهند، ولی اینطور نیست.

مهمترین سر نخ دروازه بان برای آگاهی از هدف مهاجم، جهت عضلات ران او در هنگام نزدیک شدن به توپ است. یک راهنمایی خوب دیگر هم موقعیت پای تکیه گاه ( پایی که ضربه با آن زده نمی شود) است.
  پاسخ با نقل قول
قدیمی 04-02-2010, 06:06 PM   #8
samaxx
Guest
 
 آواتار samaxx
 
محل سکونت: Iran
نوشته ها: n/a
پیش فرض

آيا 4-2-3-1 تمام راهكار پيش روي ماست ؟



اولين بار ، امه ژاكه ، سرمربي فرهيخته و باهوش تيم ملي فرانسه، 4-2-3-1 را در سطح اول فوتبال جهان در جام جهاني 1998 فرانسه مطرح كرد.
بازي با دو هافبك دفاعي مطلق و چيدماني كه ماكلله و پاتريك ويرا را پشت سر زيدان به عنوان طراح اصلي قرار مي داد.
بر خلاف باور بسياري از دوستان تحليل گر سيستم كه اين سيستم را هلندي ! مي شمارند و مشتقي از 4-3-3 مي دانند ، بايد گفت اين چيدمان ارتباطي با 4-3-3 ندارد و مشتق از 4-5-1 است و 4-3-2-1 سيستم مرتبط با 4-3-3 هست !
چيدمان 4-2-3-1 دو سبك دفاعي و حمله اي دارد كه در شكل زير آن را مشاهده ميكنيد :

سيستم پايه :





سيستم دفاعي :



سيستم تهاجمي:





تفاوت در حالت هاي حمله و دفاعي در محل " مهاجم سايه "است كه در عكس مشاهده كرديد.
معادل اختصاري پست ها در اين سيستم به شرح زير است :
دفاع راست = rb = right back
دفاع مياني راست = rcb= right center back
دفاع مياني چپ = lcb= left center back
دفاع چپ = lb= left back
هافبك دفاعي راست = rcdm= right center defence midfield
هافبك دفاعي چپ = lcdm= left center defence midfield
بال چپ = lwm = left wing mid field
پشت مهاجم ( مهاجم سايه ) = cam= center attack midfield
بال راست = rwm = right wing midfield
مهاجم = st = striker

امروزه ، 4-2-3-1 مدت هاست از سطح اول فوتبال جهان به عنوان سيستم پايه حذف شده است و جاي خود را به سيستم هايي نظير 4-3-3 يا 4-1-4-1 داده است.
اين سيستم قابليت تبديل به 4-1-3-2 در حالت تهاجمي و 4-4-1-1 در حالت دفاعي را دارد و از اين حيث انعطاف پذيري بالايي را از خود نشان ميدهد.

ضد سيستم 4-2-3-1 چيست ؟
ميدانيم كه دو سبك استفاده از سيستم ها در فوتبال امروز دنيا وجود دارد.
حالت اول ، تحميل تاكتيك و سيستم مورد نظر كه مختص تيم هاي با ميزان هماهنگي بالا و توانمندي هاي فني فردي فوق العاده است
حالت دوم ، طراحي تيم بر اساس تيم مقابل و استفاده از ضد سيستم ها كه مختص تيم هايي است كه كيفيت گروهي و خلاقيت فردي كمتري دارند.
اكنون فرض كنيد تيم مقابل با انديشه هاي ضد سيستمي چيده شود و بخواهد 4-2-3-1 را مهار كند.
راهكار پيش رو براي تيم مقابل سيستم 4-3-2-1 است.
تقابل سيستم 4-3-2-1 را در مقابل حالت تهاجمي 4-2-3-1 در عكس زير ميتوانيد مشاهده كنيد:




با 4-3-2-1 تيمي كه ضد سيستم بازي ميكند ، منتظر حملات سيستم 4-2-3-1 خواهد بود كه با نفوذ يكي از دفاعهاي كناري و پيوستن به بال سمت خودش و هم چنين اضافه شدن يكي از هافبك هاي دفاعي به جمع حمله اي تيم ، تنها سه دفاع و يك هافبك دفاعي باقي بمانند و در اين حالت با حضور يكي از دو بازيكن پشت مهاجم در لب خط و اضافه شدن يكي از سه هافبك مياني برتري عددي بر دفاع حريف در حالت ضد حمله ايجاد شود.
در اين حالت با يك بازي سريع و تك ضرب به راحتي ميتوان استحكام دفاعي بهترين مدافعين دنيا را شكست و اين نقطه ضعف علت حذف اين سيستم از سطح اول فوتبال دنيا است.

ویرایش توسط samaxx : 04-02-2010 در ساعت 06:10 PM
  پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-20-2010, 11:55 AM   #9
غیر فعال
 
 آواتار samaxx
 
تاریخ عضویت: May 2010
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 528
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 320 بار در 190 پست
پیش فرض

2-4-4، اختیار کلاسیک یا اجبار مدرن؟

فصل 10-2009 فوتبال اروپا را می توان تاریخ بازگشت سیستم 2-4-4 به باشگاه های بزرگ نامید. این سبک از بازی، کلاسیک ترین و قدیمی ترین سیستم آرایش بازیکنان فوتبال است. آیا بازگشت 2-4-4 قدمی به عقب است؟ آیا این تغییر روش به اجبار صورت گرفته است و رنگ و بویی مدرن به آن داده اند؟


وقتی در سال 2001 باشگاه منچستریونایتد دست به خرید "رود فان نیستلروی" زد و او را جانشین زوج های خط تهاجمی موفق خود یعنی دوایت یورک – اندی کول و سولشیائر – شرینگهام کرد، عصر نوینی در فوتبال اروپا آغاز شد. عبور از 2-4-4 و رسیدن به سیستم نوین.

سرآلکس فرگوسن و دستیار پرتغالی اش کارلوس کرش (که هم اکنون سرمربی تیم ملی پرتغال است) سیستم جدیدی از دل روش های 2-4-4 و 3-3-4 استخراج کردند که به تیم اجازه می داد تا با دو بال و یک مهاجم مرکزی ضد حملات سریع و مهلکی ترتیب دهد. نام سیستم جدید 1-3-2-4 بود که بزودی با اقبال فراوانی در بین تیم های مختلف روبرو شد. بویژه آنکه این سبک بازی مورد توجه تیم های دفاعی قرارگرفت و بازی تهاجمی را نیز به خوبی پوشش می داد. برای مربیانی مانند ژوزه مورینیو استفاده از این سیستم نعمتی بود تا با دفاع محکم در حالتی که دو هافبک میانی به مدافعان بپیوندند، 6نفره در برابر حملات حریف مقاومت کنند و به محض بدست آوردن توپ سیستم به طرز ترسناکی به شکل 4-2-4 در بیاید که متخصصان اجرای این پروسه بارسلونا، اینتر،منچستریونایتد و لیورپول بودند.

اما استفاده از سیستم مترقی 1-3-2-4 نیاز به بازیکنان ویژه ای دارد. یک مهاجم مرکزی گلزن مادرزاد، دو بال چپ و راست که قابلیت جابجایی دایمی با یکدیگر داشته باشند و هافبک های جنگنده و فیزیکی که علاوه بر درگیری، پاسورهای قهاری باشند تا در هنگام ضد حمله در کمترین زمان ممکن توپ را به حمله وران بویژه مهاجم مرکزی قدرتمند که وظیفه گلزنی و تخریب دفاع حریف را همزمان ایفا می کند، برسانند. بر همین اساس وقتی تیمی بازیکنان مورد نظر را از دست بدهد لاجرم باید تغییر سیستم دهد، اتفاقی که در این فصل باشگاه های اروپا شاهد آن هستیم. اینتر با از دست دادن مهاجم مرکزی همه کاره خود یعنی زلاتان ابراهیموویچ و خرید زوج میلیتو – اتوئو به سوی نوعی از 2-4-4 رفته است و منچستر یونایتد با از دست دادن تبس و رونالدو که اولی بعنوان مهاجم تخریبچی و دومی بال کناری همه کاره و گاه مهاجم مرکزی در سیستم 1-3-2-4 بکار می رفتند، حال با انتخاب زوج رونی – برباتوف یا مایکل اوون که آلترناتیو یکی از این دو است به یاد 2-4-4 طلایی سال 99 افتاده است. حتی رقیب همشهری آنها یعنی منچسترسیتی در بیشتر بازی های خانگی این فصل لیگ برتر جزیره با زوج حمله ای ظاهر می شود که استاندارد آن آدبایور- تبس است و تغییرات احتمالی در آن فقط بخاطر مصدومیت و محرومیت های احتمالی این دو بازیکن است.

چلسی آنچلوتی نیز همزمان وقتی از آنلکا و دروگبا استفاده می کند الگویی از 2-4-4 به نمایش می گذارد. اما اینکه تغییر روش گفته شده تا چه حد جوابگوی نیاز آنان خواهد بود باید به انتظار دیدارهای آینده نشست و دید چه خواهد شد. نکته آخر اینکه درصورت عدم پاسخگویی سیستم 2-4-4 با توجه به بازیکنان موجود می توان مدل 1-3-2-4 را بازسازی کرد ولی نه به قدرت گذشته.
samaxx آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 4 کاربر به این پست سپاس داده اند.
قدیمی 07-21-2010, 11:12 PM   #10
مدیر کل انجمن
 
 آواتار HOUMAN
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 2,301
سپاس از دیگران: 6,836
دارای سپاس 8,205 بار در 1,722 پست
پیش فرض

جامجهاني 2010 تورنمنتِ4-2-3-1 بود. این شیوه مدتی است در سطح اول باشگاهی دنیا حرف اول را می زند. شاید سیستم 4-2-3-1 در حال جانشینی با انواع مختلفی از سیستم 4-3-3 در سطح باشگاهی باشد اما فوتبال بینالمللی این روزها یک گام عقبتر از بازیهای باشگاهی به سر میبرد و این تورنمنت آفریقای جنوبی ثابت کرد که این روند از یورو 2008 آغاز شده است.
ترکیبهای انتخابی یک طرف ماجراست و طرز استفاده از آنها موضوعی دیگر اما آنچه در آفریقایجنوبی جلبنظر كرد، حجم وسیع استفاده از انواع سیستمهای مرتبط با 4-2-3-1 بود. اسپانیا توانست این شیوه را در برابر آلمان پیاده کند و حتي با آن به عنوان قهرماني برسد.

دلبوسكه براي اجراي صحيح اين سيستم حتي در نهايت مجبور شد به تلاش بیهودهاش برای بازي دادن همزمان به فرناندو تورس و داوید ویا پايان بدهد. بدین ترتیب ژاوی كمي عقبتر آمد و آندرس اینیستا و پدرو به جلو متمایل شدند تا سیستمی به شکل4-2-3-1 ساخته شود، سیستمی که به نظر میرسد در حال شکل دادن ریشه فوتبال باشگاهی است. این شیوه دارای مدافعان کناری فوقالعاده تهاجمی و همينطور قدرت پرس فراوان تا عمق زمین حریف است؛ مخصوصا زمانی که از فرمول بارسلونا استفاده شود.

گاهی اوقات نسبت به کمبود گل در بازیهای اسپانیا اعتراضاتی شد، به هر حال تا پيش از اين جام هیچ تیمی نتوانسته بود با تعداد گلزده کمتر نسبت به آنها به فینال برسد اما شاگردان دلبوسكه ثابت كردند مثالی کلاسیک از تیمی هستند که ترجیح میدهد به جای خلق افراطی موقعیتها به کنترل بازی بپردازد. شاید گاهی بازی آنها با پاسکاریهای متواليشان گیجکننده به نظر برسد، شاید حتی این طرز بازی به گونهای فرساینده خوانده شود اما حتي این سبک فرسایشی هم به شدت زیباست.

آنهایی که به هلند مدرن اعتراض دارند و شيوه بازيشان را خیانت به Total Football ميدانند، شاید باید نگاهی دوباره به فینالهاي لیگ قهرمانان اروپا در حدفاصل سالهای 1971 تا 1973 داشته باشند. زمانی که آژاکس تسلط استادانه خود بر رقبايش را با حفظ طولانيمدت توپ اعمال میکرد. صراحتا میتوان گفت اگر اسپانیا با تیمی روبهرو میشد که به جای قرار دادن هشت نفر در برابر توپ به آنها حمله ميكرد، بدون ترديد شاهد اسپانیای تهاجمیتر و گلزنترين میبودیم.

از اینجا به بعد آلمان وارد داستان میشود. آنها هم با سیستم4-2-3-1 در تورنمنت حاضر شدند اما با اینکه فیلیپ لام چندین بار نفوذهای بسيار خوبي را در بازيهاي مختلف انجام داد ميتوان گفت زمینه اصلی تفكرات آنها پرداختن به امور دفاعی بود. اينجاست كه بار دیگر تعداد گلهای زده شده فریبنده میشود. حجم وسیعی از ستایشها و تمجیداتي که برای شیوه باز و تازه تيم يواخيم لو ارائه شد، تنها به این دلیل بود که آنها در سه بازی خود، چهار گل به رقبا زدند.

آلمان در ضد حمله تيم فوقالعادهاي بود و همکاری چهار شامل میروسلاو کلوزه، توماس مولر، لوکاس پودولسکی و مسعود اوزیل خیره کننده به نظر ميآمد اما این سبك تنها یک فوتبال واکنشی و مبتنی بر ضدحمله بود. آلمان در سه بازی خود خيلي زود به گل اولش رسيد (آنچه در برابر آرژانتین و انگلیس به واسطه اشتباهات حريف بهدست آمد) پس از آن بود كه اين تيم از فضایی استفاده کرد که حریف در تلاش برای زدن گل تساوی پشت سرش جا گذاشته بود. انگلیس، آرژانتین و استرالیا همگی به دفاعی بیخردانه در برابر آنها پرداختند و شدیدا مجازات شدند.

در سه بازی دیگر اما تیمهاي مقابل آلمان دفاعی منظم ارائه دادند و در نتیجه خبری از گل زودهنگام و بردی آسان نبود. در بازي مقابل اسپانيا فقر ایدههای تاکتیکی تيم لو آنقدر زياد بود که در دقایق پایانی، مدافع میانیشان یعنی مرتساکر به عنوان مهاجم کمکی به جلو فرستاده شد. تنها باری که میتوانم موثر بودن اين ايده را به ياد بياورم، زمانی بود که دنیس اسمیت، سرمربي وقت ساندرلند گری بنت، مدافع بلندقدش را در ديدار مقابل آکسفورد به جلو فرستاد. البته اين اتفاق به سال 1990 باز ميگردد.

فوتبال مبتنی بر ضد حمله، تصویری واضح از این جام جهانی بود. این موضوع یکی از دلایلی است که خلاقیت اسپانیا در بازيهايش تا این اندازه مورد استقبال قرار گرفته است. احتمالا هنوز خيلي زود است که این شیوه را گرایشی عمومی برای فوتبال دنیا بدانیم چرا که در سال 2004 هم بهنظر میرسید دنیا به سمت و سویی مشابه میرود. زمانی که پورتوی خوزه مورینیو فاتح لیگ قهرمانان و یونان رهاگل قهرمان اروپا شدند اما فوتبال تهاجمی فصل بعد بلافاصله به میادین بازگشت.

با در نظر گرفتن موفقیت مورینیو به همراه اینتر، شاید بتوان گفت موج خلاقانه دهه گذشته محکوم به فناست. علت مقبولیت این شیوه قابل درک است، چرا که با وجود زمان محدودی که در اختیار مربیان است، ابداع سیستمهای پیچیده دشوار بهنظر میرسد.(اسپانیا از این حقیقت بهره میبرد که در طول چهار سال گذشته بسیاری از بازیکنانش برای یک تیم باشگاهی بازی میکردند و همچنين از سبک بازی مشابهی با تیم باشگاهیشان برخوردار بودند که تنها با تغییراتی جزئی همراه بود) پس سادهسازی روشها برای اکثریت مربیان امري مطلوب است.

حتی برزیل هم نشانی از اتکا به ضدحمله را باخود داشت. این تیم اغلب در زمین خود قرار میگرفت و تنها وقتی به پرس روی میآورد که حریف از خط میانی عبور کرده بود. در اين زمان بود كه بلافاصله از فضای موجود پشت سر آنها استفاده میکرد. آنها از نوعی سیستم 4-2-3-1 غیر مستقیم استفاده میکردند که مزیت ويژهاش وارد کردن روبینیو به منطقهای بود که1 - 4-2-3 هاي دیگر از خنثیکردنش عاجز بودند.

با اینکه آنها در نیمه دوم بازي مقابل هلند به طرز اسفباری تسلیم شدند و سامبای برزیلی را مطلقا از یاد بردند، میتوان گفت برزیل در طول چهار سال گذشته با فتح کوپا آمریکا و جام کنفدراسیونها و قرارگرفتن در رتبه اول ردهبندی کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی، بهترین تیم جهان بوده است. جای خالی رویارویی آنها و اسپانیا در این تورنمنت كاملا به چشم آمد و همينطور4-2-3-1 غنا كه به همراه پنج هافبک عقب کشیده و آساموا جیان به عنوان تک مهاجمی با حرکات انفجاری در فضاهای خالی که انتظار صدور پاس های بلند از میانه میدان را می کشید، پاسهایی که نوید از راه رسیدن قدرتی تازه در سالهای آتی را می دادند. ژاپن4-2-3-1خود را با شماره 9 کاذب اجرا کرد و با همان فقدان تاریخیشان در داشتن يك هافبک خلاق.

فراگیری سیستم 4-2-3-1 اثراتی غیرمستقیم اما اجتنابناپذیر به همراه داشته است. مدافعان کناری با خصوصیات تهاجمی کمیابتر شده اند. همانطور كه تفاوت بین بینش زوجهای مدافعان کناری اسپانيا و هلند در فینال مسابقات بزرگترین تفاوت 4-2-3-1 دو تیم بود. پیش از این به نظر میرسید پیشرفت سیستمهایی با يك مهاجم مرکزی پایانی بر عصر خط دفاع سه نفره باشد چرا که دیگر نیازی به دو بازیکن یدک نبود اما امروز میبینیم که تیمها صرفا به بقا فكر ميكنند.

تلاش برای کسب تساویهای بدون گل. این کاری بود که اروگوئه برابر فرانسه، کرهشمالی برابر برزیل و نیوزیلند در مقابل تمام حریفانش انجام داد. سخت است باوراینکه تمام این قضایا به گونهای با برد اینتر برابر بارسلونا در فصل گذشته در ارتباط نبوده باشند. بردی که ثابت کرد تیمی با بضاعت تکنیکی پایین تر (اما نه ضعيفتر در نظم و ابتکار) میتواند حملات ممتد و مداوم را تحمل کند. هلند در فينال دوشب قبل و در ديدار مقابل اسپانيا اين موضوع را ثابت كرد.
HOUMAN آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
تعداد 3 کاربر به این پست سپاس داده اند.
پاسخ

ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code فعال است
شکلک ها فعال است
[IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are غیر فعال
Pingbacks are غیر فعال
Refbacks are غیر فعال




Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO

Persian Language By WebAlfa Ver 2.8