آخرين ارسال ها

قدیمی 06-25-2009, 08:42 PM   #1
مدیر کل انجمن
 
 آواتار HOUMAN
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 2,304
سپاس از دیگران: 6,871
دارای سپاس 8,270 بار در 1,725 پست
پیش فرض اطلاعات داروئی

انجمن اطلاعات داروئی
HOUMAN آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-03-2009, 09:53 PM   #2
دو ستاره
 
 آواتار alir
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 149
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 99 بار در 63 پست
پیش فرض

دارو را با معده خالي بخوريد

"نيم ساعت قبل از غذا، نيم ساعت بعد از غذا، روزي يک عدد و ..." ، اين ها جملاتي است که هميشه روي بسته داروها مشاهده ميکنيم. اما آيا اهميت اين جملات را در خوردن داروها ميدانيد؟ آيا تا به حال پزشک يا داروسازي به طور دقيق نحوه مصرف داروها را براي شما توضيح داده است؟

دکتر عبدالمجيد چراغعلي، داروساز، متخصص داروشناسي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي بقيهاللهالاعظم(عج) ما را با يکي از مهم ترين نکات مربوط به مصرف دارو، يعني تداخل آن با غذا آشنا ميکند.

آقاي دکتر! تداخل دارو و غذا تا چه اندازه اهميت دارد؟
غذايي که ميخوريم، ترکيب بسيار پيچيده از مواد معدني، مواد آلي، پروتئينها، ويتامينها و ... است. زماني که يک دارو را مصرف ميکنيم، مواد متعددي وارد بدن ما ميشوند، يعني علاوه بر مواد اصلي دارو، ترکيبات ديگري هم در فرمولاسيون آن وجود دارد.

قاعدتا زماني که غذا و دارو با هم مصرف ميشوند، واکنشهايي را ايجاد ميکنند و در اغلب موارد، اين واکنشها باعث كاهش اثر داروها در بدن ميشوند.

بنابراين به عنوان يک قانون کلي بايد گفت: "داروها نبايد همراه با غذا استفاده شوند، مگر اينکه پزشک گفته باشد، يعني بايد نيم ساعت فاصله زماني بين خوردن غذا و مصرف دارو وجود داشته باشد."

پس به طور کلي بهترين زمان مصرف دارو چه مدت قبل يا بعد از غذا خوردن است؟
بهترين زمان مصرف داروها، زماني است که معده خالي مي باشد، زيرا در اين حالت بين غذا و دارو تداخلي پيش نمي آيد و دارو بهتر جذب مي شود.

نيم ساعت قبل و بعد از غذا، معده خالي است.

مهمترين و شناخته شدهترين تداخلات غذا و دارو در مورد رايجترين داروهاي مصرفي کدامها هستند؟
شايد مهم ترين اين تداخلات، مصرف بعضي از آنتيبيوتيکها با فرآوردههاي لبني يعني شير و ماست و ... است، به خصوص خانواده تتراسايکلينها که خانواده بزرگي از آنتيبيوتيکها هستند. اين آنتيبيوتيکها اگر همراه با غذا مصرف شوند، جذبشان به شدت کاهش پيدا ميکند، به طوري که آنتيبيوتيک اثر درماني خود را از دست خواهد داد. به دليل اينکه کلسيم موجود در لبنيات با آنتيبيوتيك ترکيبي را ايجاد ميکند که اجازه نميدهد دارو جذب بدن شود، در نتيجه دارو در دستگاه گوارش مي ماند و سپس دفع ميشود. در اين موارد بايد آنتي بيوتيك را با معده خالي و همراه با آب مصرف نمود.

پس کساني که قرص کلسيم هم ميخورند بايد مراقب باشند؟
بله حتما. کساني که آنتياسيد ميخورند نيز بايد حواسشان باشد، زيرا آنتياسيدها هم حاوي کلسيم هستند. يک مثال ديگر بيماراني هستند که از فرآوردههاي هورموني استفاده ميکنند. اين داروها اگر همراه با غذا مصرف شوند جذبشان كاهش مييابد. در نتيجه ممکن است بيماريشان کنترل و يا درمان نشود و علاوه بر اين پزشک هم دوز دارو را افزايش دهد. همين بيمار اگر دفعه بعد با معده خالي دارو را مصرف کند، جذب دارو به شدت افزايش پيدا کرده و بيمار را با مسموميت دارويي مواجه ميکند.

بنابراين اگر زماني دارو را همراه غذا و زماني با معده خالي مصرف كنيم، موجب به وجود آمدن غلظتهاي خوني متفاوت دارو و ايجاد اختلال در درمان بيماري ميشود.

براي اينکه اين اتفاق نيفتد چه توصيهاي به بيماران داريد؟
اول اينکه دارو را با معده خالي مصرف کنند. دوم اينکه اگر به دلايلي مجبورند دارو را با غذا مصرف کنند بايد يک روال ثابت داشته باشند، يعني اگر قرار است دارو را با صبحانه بخورند، هميشه سر يک ساعت معين با صبحانه ميل کنند، نه اينکه يک روز ساعت 7 دارو را مصرف كنند و روز بعد ساعت 10 ، زيرا بدن ما به ميزان جذب دارو همراه با غذا عادت ميکند و اگر اين شرايط دايما تغيير کند، بدن دچار مشکل خواهد شد. اين مسئله بهخصوص در مورد داروهايي که به صورت طولانيمدت استفاده مي شوند، بايد رعايت شود، مانند داروهاي ضد ديابت، داروهاي هورموني مانند لووتيروكسين و بعضي از داروهاي قلبي و عروقي.

آقاي دکتر، چه استثناهايي در رابطه با مصرف داروها همراه با غذا وجود دارد؟
يک استثنا آب است. درست است که آب هم يک ماده غذايي است اما توصيه ميکنيم که دارو حتما با آب استفاده شود. علتش هم اين است که اگر دارو را بدون آب بخوريم، ممکن است در مري باقي بماند و مشکلاتي را ايجاد کند.

اما به جاي آب نمي توانيم با چاي بخوريم! چون چاي کافئين دارد و با برخي داروها بهخصوص بعضي از داروهايي که در بيماريهاي تنفسي مصرف ميشوند، تداخل ايجاد ميکند.

استثناء دوم اين است که بعضي از داروها زماني که با معده خالي مصرف شوند، فرد را دچار حالت تهوع و استفراغ و مشکلات گوارشي ديگر ميکنند. در اين حالت فرد مجبور است براي كاهش اين عوارض گوارشي، دارو را همراه با غذا استفاده کند. درست است که در اين حالت ممكن است جذب دارو کاهش پيدا کند ولي چارهاي نيست.

يکي ديگر از استثناها، مصرف داروهاي ضد درد است. با مصرف داروهاي ضددرد شايع مانند آسپيرين، مفناميک اسيد، ايندومتاسين، ايبوبروفن، ديکلوفناک، پيروکسيکام و ... ، چون احتمال بروز اختلال گوارشي وجود دارد، بايد همراه با غذا مصرف شوند تا مشکل کمتري ايجاد کنند، حتي اگر کسي مشکل گوارشي نداشته باشد.

داروهاي كورتيكواستروئيدي يا همان کورتونها مانند دگزامتازون و پردنيزولون نيز همين گونه اند و بايد با معده پُر مصرف شوند.

خيليها ممکن است فکر کنند ويتامينها موادي هستند که به راحتي در مواد غذايي يافت ميشوند، پس مصرف قرص هاي ويتاميني نميتوانند تداخلي با غذاها ايجاد کنند، نظر شما چيست؟
درست است غذايي که ميخوريم حاوي ويتامين است، ولي مقدار ويتامين هاي موجود در قرصها و کپسولها با مقدار آنها در غذاها متفاوت است، لذا اگر با غذا مصرف شوند ممكن است جذبشان دچار اختلال شود.

بنابراين اگر کسي نياز به مصرف مکملهاي ويتاميني دارد بهتر است آنها را با معده خالي مصرف کند.

آيا در مورد مکمل آهن هم همينطور است؟
ببينيد! جذب آهن خيلي کم است، يعني بيشتر از 10 تا 15 درصد آهن موجود در مواد غذايي و مکمل ها، حتي با معده خالي هم جذب نميشود. بنابراين بايد آهن را حتما با معده خالي مصرف کرد، اما يکي از عوارض بسيار مهم و شايع مصرف مکمل آهن با معده خالي، بروز اختلالات گوارشي است. در اين افراد چارهاي جز مصرف آهن همراه با غذا نيست و اين يکي از استثناييهايي است که گفتيم.

مصاحبه کننده :مريم منصوري
alir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-03-2009, 10:24 PM   #3
مدیر کل انجمن
 
 آواتار HOUMAN
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 2,304
سپاس از دیگران: 6,871
دارای سپاس 8,270 بار در 1,725 پست
پیش فرض

سلام من این مطلب رو توی هفته نامه سلامت خوندم میشه منبعش رو اعلام کنی؟که بتونم داشته باشم
HOUMAN آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-04-2009, 01:41 PM   #4
دو ستاره
 
 آواتار alir
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 149
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 99 بار در 63 پست
پیش فرض

نقل قول:
نوشته اصلی توسط houman نمایش پست ها
سلام من این مطلب رو توی هفته نامه سلامت خوندم میشه منبعش رو اعلام کنی؟که بتونم داشته باشم
من از تبیان برداشتم
alir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-04-2009, 01:47 PM   #5
مدیر کل انجمن
 
 آواتار HOUMAN
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 2,304
سپاس از دیگران: 6,871
دارای سپاس 8,270 بار در 1,725 پست
پیش فرض

ممنونم خیلی زیاد از راهنمایی
HOUMAN آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-05-2009, 01:53 PM   #6
دو ستاره
 
 آواتار alir
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 149
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 99 بار در 63 پست
پیش فرض

چند نكته درباره داروهاي ضد افسردگي

متخصصان اظهار مي دارند كه مصرف داروهاي ضد افسردگي يکي از بهترين راه كارها براي مقابله با افسردگي است، اما بايد در نظر داشت كه ما به عنوان يك مصرف كننده، چه توقعي از اين داروها بايد داشته باشيم.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، واقعيت اين است که داروهاي ضد افسردگي مانند آنتي بيوتيک ها نيستند که در طي چند روز، عامل بيماري زا را از بدن ريشه کن کنند. داروهاي ضد افسردگي به جاي ريشه کردن عامل بيماري، علايم آن را کاهش مي دهند و در عين حال امکان دارد که بيمار حتي بعد از رهايي از علايم افسردگي، نياز به مصرف دارو داشته باشد.

انجمن روان پزشکان آمريکا توصيه مي كند كه بيمار بايد 4 تا 5 ماه بعد از بهبود علايم از داروهاي ضد افسردگي استفاده کند. اين کار باعث مي شود تا از احتمال بازگشت بيماري کاسته شود.

برخي از بيماران ممکن است به زمان طولاني تري براي مصرف دارو احتياج داشته باشند. افسردگي مي تواند در بعضي از مواقع شبيه بيماري مزمن مانند ديابت و بيماري هاي قلبي باشد. در اين شرايط بيمار به يک روند درماني مداوم احتياج دارد که به آن درمان نگهدارنده گفته مي شود.

بر اساس اين گزارش، طي دو دهه گذشته تعداد زيادي از داروهاي جديد ضد افسردگي روانه بازار شدهاند که تا حدودي متفاوت از داروهاي قديمي تر عمل مي کنند.

يك نوع از اين داروها، بازدارندههاي انتخابي باز جذب سروتونين (SSRIs) هستند. اين داروها بر روي سطح يک ماده شيميايي در مغز به نام "سروتونين" اثر مي گذارند. از انواع اين ضد افسردگي ها مي توان به اس سيتالوپرام، فلووکسامين، پاروکستين و فلوکستين اشاره کرد. عوارض جانبي اين داروها معمولاً اندک و شدت آن ها کم است و شامل مشكلات معده، مشکلات خواب، مشکلات جنسي، سردرد، اضطراب و تغييرات وزني هستند.

انجمن روان پزشکان آمريکا توصيه مي كند كه بيمار بايد 4 تا 5 ماه بعد از بهبود علايم بيماري از داروهاي ضد افسردگي استفاده کند. اين کار باعث مي شود تا

از احتمال بازگشت بيماري کاسته شود.

نوع ديگري از داروهاي ضد افسردگي، بازدارندههاي باز جذب سروتونين و نوراپي نفرين (SNRIs) نام دارند.

اين داروها روي ميزان سروتونين و ماده شيميايي ديگري در مغز به نام نوراپي نفرين تأثير مي گذارند و اين داروها شامل دولوکستين و ونلافاکسين هستند. عوارض جانبي اين داروها نيز معمولاً کم و شامل عوارضي مانند به هم خوردگي معده، مشکلات خواب، مشکلات جنسي، سردرد، اضطراب، سرگيجه و ضعف هستند.

نوع سوم اين داروها شامل بازدارنده هاي بازجذب نوراپي نفرين و دوپامين (NDRIs) ميباشند. اين داروها بر سطح اپي نفرين و دوپامين در مغز تأثير مي گذارند. از ميان اين داروها مي توان به بوپروليون اشاره کرد. عوارض اين دارو نيز کم شدت بوده و مشکلات خواب، سردرد و اضطراب را شامل مي شود.

گروه چهارم سازندههاي نوراپي نفرين و سروتونين (NaSSAs) هستند كه عوارض اين دسته از داروها شامل ميرتازپين عبارت از مشکلات خواب، اضطراب، اغتشاش معده و سرگيجه هستند.

اين چهار گروه جزو داروهاي جديد ضد افسردگي محسوب مي شوند. از جمله اولين داروهايي که در درمان افسردگي استفاده مي شوند مي توان به ضد افسردگي هاي تري سايکليک و بازدارندههاي مونوآمين اکسيداز اشاره کرد که هر دو در تعادل شيميايي مغز موثر هستند.

متخصصان سعي مي کنند از اين داروها با حداقل دوز موثر استفاده کنند، زيرا مي توانند عوارض جدي و شديدي در بدن ايجاد کرده و با بقيه داروها و غذاهاي مصرفي فرد تداخل کنند. با اين وجود داروهاي ذکر شده هنوز هم در بعضي موارد افسردگي به خصوص در مواردي كه داروهاي جديد جواب ندادهاند، تجويز مي شوند.

اگر براي مدت مناسبي به دارويي اجازه داديد تا فعاليتش را انجام دهد و باز متوجه شديد که احساس خوبي نداريد، حتما با پزشک تان مشورت كنيد.

هم چنين حتما به خاطر داشته باشيد که نبايد هيچ دارويي را بدون نظر پزشک کنار بگذاريد يا تعويض كنيد. حتي اگر احساس کرديد که بيماري تان کاملاً بهبود يافته است، قطع مصرف يک دارو مي تواند مساوي با بازگشت افسردگي باشد.

در نظر داشته باشيد كه مطمئن ترين راه براي يك درمان صحيح به ويژه از نوع دارويي، مراجعه به متخصص است
alir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-05-2009, 02:47 PM   #7
غیر فعال
 
 آواتار blueboy007
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: Cyprus
نوشته ها: 6
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 129 بار در 1 پست
پیش فرض

من از تبیان و بقیه منابع پزشکی آشنایی و اطلاعات خاصی ندارم.
اما دیروز رفتم داروخانه واسه حساسیت چشمیم که هر سال همین موقع ها سراغم میاد یه قطره داد که با همیشه فرق داره؛
... به نظرم خیلی بهتره. اگه کسی مشکل داره میتونه استفاده کنه. اینم اسمش: فلوکورت(Fluocort)
blueboy007 آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-05-2009, 02:54 PM   #8
مدیر کل انجمن
 
 آواتار HOUMAN
 
تاریخ عضویت: Jun 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 2,304
سپاس از دیگران: 6,871
دارای سپاس 8,270 بار در 1,725 پست
پیش فرض

مسعود جان اتفاقا یکی از دوستانم این مشکل رو داره بهش خبر میدم.دستت طلایی داداشی.
HOUMAN آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-05-2009, 03:13 PM   #9
دو ستاره
 
 آواتار alir
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 149
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 99 بار در 63 پست
پیش فرض

نقل قول:
نوشته اصلی توسط HOUMAN نمایش پست ها
مسعود جان اتفاقا یکی از دوستانم این مشکل رو داره بهش خبر میدم.دستت طلایی داداشی.
درمان آلرژی های چشمی


راه های درمان و بهبود آلرژی های چشمی شامل موارد زیر است:

1- پرهیز از عامل حساسیت زا: در مواردی که بتوان ماده مسئول ایجاد آلرژی را شناسایی کرد، بهترین و مؤثرترین درمان پرهیز از تماس با این ماده است.

2- پاک سازی و بهبود محیط زندگی: تمیز نگه داشتن خانه به منظور به حداقل رساندن گرد و غبار، پرهیز از نگه داری حیوانات خانگی، حفظ رطوبت مناسب در هوا، خنک کردن هوای منزل و استفاده از صافی های جذب کننده غبار می تواند به کنترل علائم آلرژی کمک کند.

3- پرهیز از خاراندن چشم ها

4- استفاده از کمپرس سرد: کمپرس سرد باعث کم شدن تحریک چشم ها و احساس خارش می شود و معمولا اثر تسکین دهنده دارد.

5- آلرژی درمانی: در مواردی خاص، ممکن است بتوان با روش هایی مثل تلقیح ماده آلرژی زا و افزایش تدریجی مقدار آن، واکنش دستگاه ایمنی بدن به یک ماده خاص را تغییر داد و مانع بروز علائم آلرژی در فرد مبتلا گردید. البته این روش پرهزینه و وقت گیر است و در بسیاری موارد امکان پذیر نمی باشد.

6- استفاده از داروهای مناسب:

الف-قطره اشک مصنوعی

قطره اشک مصنوعی گرچه اثر مستقیمی در درمان آلرژی ندارد، اما استفاده از آن باعث رقیق شدن مواد آلرژی زا تجمع یافته در چشم می شود. به علاوه تا حدی از چسبیدن مواد آلرژی زا به سطح ملتحمه جلوگیری می کند و عملکرد دفاعی لایه اشک را بهبود می بخشد. استفاده از این قطره ها به عنوان درمان کمکی به خصوص در افرادی که علاوه بر آلرژی، زمینه خشکی چشم دارند، گاه اثرات درمانی شگفت آوری دارد.

ب-قطره های آنتی هیستامین و دکونژستانت(ضد احتقان)


به هیچ وجه از قطره های آنتی هیستامین و دکنونژستانت نظیر قطره نفازولین + آنتازولین بیش از 2-1 هفته بصورت متوالی استفاده نکنید، زیرا مصرف طولانی مدت این قطره ها خود می تواند باعث تحریک و قرمزی چشم شود و حتی ممکن است در اثر عدم مصرف قطره، چشم شدیدا قرمز شود.
قطره های آنتی هیستامین، اثر هیستامین در ملتحمه را خنثی می کنند و باعث کاهش خارش چشم ها می شوند، اما روی تورم و قرمزی اثر چندانی ندارند. قطره های آنتی هیستامین دو مزیت عمده نسبت به اشکال خوراکی آنتی هیستامین دارند: اولا این قطره ها سریع تر از قرص و شربت اثر می کنند. ثانیا مصرف دارو به صورت قطره کمتر از مصرف خوراکی باعث ایجاد خشکی چشم می شود.

قطره های دکونژستانت قرمزی چشم را کم می کنند و در نتیجه ظاهر فرد بهبود پیدا می کند، اما این قطره ها اثری روی خارش ندارند. این داروها باعث تنگ شدن رگ های ملتحمه می شوند و در نتیجه قرمزی چشم کم می شود. البته در صورت مصرف طولانی مدت، خود این قطره ها می توانند باعث تحریک و قرمزی چشم شوند. به علاوه پس از چند روز مصرف مداوم، چشم اصطلاحا به این قطره ها عادت می کند و قطره بی اثر می شود و حتی ممکن است در اثر عدم مصرف قطره چشم شدیدا قرمز شود. بنابراین به هیچ وجه نباید این قطره ها را بیش از یکی دو هفته به صورت متوالی استفاده کرد. مصرف قطره های دکونژستانت در افراد مبتلا به آب سیاه(گلوکوم) ممکن است خطرناک باشد. بنابراین این افراد هرگز نباید به صورت خودسرانه این قطره ها را مصرف کنند.

در برخی از فراورده های دارویی مثل قطره نفازولین + آنتازولین ماده آنتی هیستامین و دکونژستانت با هم بکار رفته است. مصرف این قطره ها می تواند ظرف چند دقیقه قرمزی و خارش چشم را کنترل کند و معمولا این اثر تا 4-3 ساعت قابل توجه است. بنابراین در درمان علائم حاد آلرژی می توان از این قطره ها استفاده کرد و مصرف کوتاه مدت آن ها معمولا عارضه مهمی(غیر ازسوزش چشم در موقع استفاده از قطره) ندارد. اما همان طور که گفته شد مصرف دراز مدت آن ها چندان مفید نیست و ممکن است باعث بروز عوارضی شود.

ج-قطره های پایدار کننده ماست سل ها


همان طور که گفته شد واسطه اصلی ایجاد آلرژی ماده ای به نام "هیستامین" است که از گروهی از سلول های ایمنی به نام "ماست سل ها" آزاد می شود. داروهای پایدار کننده ماست سل ها مانع آزاد شدن هیستامین از ماست سل ها می شود و در نتیجه از بروز واکنش های آلرژیک جلوگیری می کنند. این داروها در تمام انواع حساسیت مؤثر است؛ در افراد مبتلا به حساسیت فصلی و کراتوکنژنکتیویت بهاره می توان از یکی دو هفته پیش از شروع فصل حساسیت این قطره ها را استفاده کرد، تا از بروز علائم حساسیت جلوگیری شود.
از آنجا که این داروها نسبتا بدون عارضه هستند می توان مصرف آن ها را برای یک دوره طولانی (مثلاً چند ماه) ادامه داد بدون این که مشکل خاصی ایجاد شود. البته باید توجه داشت که شروع اثر این داروها نسبتا کند است و برای آغاز بهبودی با مصرف این داروها معمولا چند روز زمان لازم است. از داروهای این گروه می توان به کرومولین سدیم اشاره کرد. البته در حال حاضر داروهای قوی تر و مؤثرتری نیز از این دسته در دسترس است.

د-قطره های ضد التهاب غیر استروئیدی


این قطره ها با اثر ضد التهابی خود باعث کاهش علائم آلرژی، به ویژه خارش می شوند. اما مصرف دراز مدت آن ها می تواند سوزش و خارش چشم را بدتر کند. از این دسته دارویی می توان به قطره ولتازن(دیکلوفناک) اشاره کرد.
ه-قطره های ضد التهاب استروئیدی


این قطره ها مثل بتامتازون، پرونیزولون و دگزامتازون در درمان حساسیت های چشمی بسیار مؤثرند، اما به علت عوارض جلدی بالقوه مصرف آن ها محدود به آلرژی های شدیدی است که با درمان های معمولی بهبود پیدا نکند. به علت احتمال بروز عوارض جلدی مثل آب مروارید(کاتاراکت) و گلوکوم(آب سیاه) مصرف این داروها باید حتماً با تجویز چشم پزشک و برای مدت کوتاه انجام گیرد.
و- آنتی هیستامین های خوراکی

مصرف آنتی هیستامین خوراکی معمولا در درمان آلرژی چشمی چندان مؤثر نیست، اما در مورادی که آب ریزش از بینی یا حساسیت پوستی(بویژه درماتیت آتوپیک) به همراه حساسیت چشمی وجود دارد، مصرف آنتی هیستامین خوراکی می تواند به کنترل این علائم کمک کند.

چند نکته مهم:

به یاد داشته باشید که آلرژی یک زمینه مزمن است و ممکن است مکررا عود کند.

آلرژی ها آزار دهنده اند، اما اغلب خطرناک نیستند.

در موراد آلرژی های شدید چشمی و یا آلرژی های طولانی مدت، حتما به چشم پزشک مراجعه کنید.

درمان آلرژی های حاد با استفاده از قطره های آنتی هیستامین- دکونژستانت چشمی در یک دوره کوتاه به بهبود علائم کمک می کند.

در آلرژی های مزمن، بهترین دارو برای استفاده دراز مدت، قطره های پایدار کننده ماست سل ها(mast cells) است.

قطره های استروئیدی حتما باید در یک دوره کوتاه و تحت نظر چشم پزشک مصرف شوند. از مصرف خودسرانه این داروها (بتامتازون- دگزامتازون- پردنیزولون) جدا پرهیز کنید.

قطره های خنک معمولا خارش چشم را بیشتر تسکین می دهند. قطره های چشمی را در یخچال نگهداری کنید.
alir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
قدیمی 07-05-2009, 03:15 PM   #10
دو ستاره
 
 آواتار alir
 
تاریخ عضویت: Jul 2009
محل سکونت: Iran
نوشته ها: 149
سپاس از دیگران: 0
دارای سپاس 99 بار در 63 پست
پیش فرض

خواص پونه
پونه از خانواده نعناع است و ترکیب اصلی موجود در این گیاه، اسانس روغنی فرار یا روغن منتول است.

به علاوه در اعضاى این گیاه مقدارى تانن، مواد رزینى و قند نیز وجود دارد و حاوی مقدار زیادی ویتامین است.

گیاه پونه در فصل گرما می روید، اما سایه روشن را بهتر می‏ تواند تحمل کند.

این گیاه در خاک‏ های مرطوب و غنی از مواد آلی مانند کود برگ به خوبی رشد می ‏کند.

کاربردهای پونه
با گیاه پونه می توان یک دم کرده ی گیاهی فوق‏ العاده تهیه نمود. برای تهیه ‏ی یک فنجان دم کرده ی این گیاه، یک قاشق غذاخوری سرخالی از برگ یا گل پونه ی تازه و یا یک قاشق چای خوری برگ پونه خشک شده را در چای صاف کن درون یک لیوان ریخته و یک فنجان آب در حال جوش را روی آن بریزید. اجازه دهید مدت 10 دقیقه دم بکشد و رنگ چای در بیاید. اگر دوست داشتید می ‏توانید آن را کمی شیرین کنید.

برگ‏ ها و گل‏ های پونه و همچنین ساقه‏ های آن می توانند جایگزین مناسبی برای بسیاری از آنتی بیوتیک‏ ها باشند. این گیاه همچنین بادشکن، معرق، مدر و محرک نیز می‏ باشد.

از دم کرده‏ی این گیاه برای درمان سرماخوردگی، زکام، سردردها، مشکلات گوارشی، کم کردن تب خفیف، تسکین گلودرد و برای بهبود نفخ شکم، حالت تهوع، دردهای قاعدگی و بی ‏خوابی استفاده می شود.

پونه را به عنوان تحریک کننده تولید صفرا نیز می‏ شناسند.

تزریق عصاره ‏ی پونه به موش‏ های آزمایشگاهی نشان داد که این گیاه دارای خواص آرام بخشی خوبی است.

عصاره‏ ی پونه دارای خاصیت تسکین دهنده‏ ی درد نیز می ‏باشد.

در محیط آزمایشگاه دیده شد که عصاره‏ ی پونه در مقابل ویروس تب‏ خال، ویروس آنفلوآنزا، بیماری نیوکاسل و ویروس‏های مختلف دیگر فعال است.

فواید پونه:
پونه برای مقابله با بیماری‏های زیر سودمند است:

- حالت تهوع و استفراغ

- مشکلات و ناراحتی ‏های گوارشی به طوری که از ترش کردن معده جلوگیری می کند و برای هضم غذا و برطرف کردن سکسکه مفید است.

- سرماخوردگی، آنفلوآنزا، آسم

- سرفه و سیاه سرفه

- گرفتگی بینی

- با توجه به خواص ضدمیكروبی كه در عصاره و اسانس پونه وجود دارد، می توان از این فرآوردهها به عنوان جایگزین طبیعی برای آنتی بیوتیك ها استفاده كرد.

مقدار مصرف:
دم کرده ی پونه از ترکیب یک لیوان آب جوش با 2 گرم برگ خشک شده‏ ی پونه که به مدت 5 تا 10 دقیقه دم کشیده و صاف شده حاصل می ‏شود.

این دم کرده به طور معمول 2 تا 3 فنجان در روز استفاده می ‏شود و محدودیتی در طول درمان وجود ندارد.
alir آنلاین نیست.   پاسخ با نقل قول
پاسخ

ابزارهای موضوع
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code فعال است
شکلک ها فعال است
[IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are غیر فعال
Pingbacks are غیر فعال
Refbacks are غیر فعال




Powered by vBulletin Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO

Persian Language By WebAlfa Ver 2.8